u Iki Popiś

Ponad tydzień spędziłyśmy w Częstochowie u Iki i Misi. Cóż to był za czas!

Były wspólne śniadanka i późne kolacje bez dzieci. 

Były wspólne kąpiele z Iki i hurtowe usypianie dzieci. 

Zabawa w pieski, czyli wspólne raczkowanie po całym domu.

Była jedna mała wiercipiętka, która wniebogłosy oznajmiała niezadowolenie gdy kładziono ją w leżaczku lub na kocyku. Nauczyła się całkiem sprawnie przemieszczać i przewracać. A ma tylko 4 miesiące! 

Były pyszne lody.

Śliczny skwerek, gdzie dziewczynki huśtały się i biegały w fontannie. 

Wielka burza, która zaskoczyła nas w parku pod Jasną Górą. To chyba za te nasze wszystkie grzechy... 

I wspaniałe "brrrm, brrrm" Iki, na którym Lu objechała każdego dnia całe mieszkanie i o które dziewczynki stoczyły niejeden bój. 

Była wielka miłość Iki do Lu, całusy, uściski, głaskanie. No i opieka dziewczynek nad Misią. Zadziwiająca!

No i jeszcze na deser, ostatniego dnia, był cały dzień pod chmurką, z dziećmi, basenem, chrupkami i colą. I pasikonikami.  

Trudno było wracać do naszej domowej codzienności.

Śniadanka mniej i bardziej samodzielne

Zabawianie Misi

Zęby cztery

Kung fu

Brrrm Brrrrm

Była też nauka literek

I nauka liczenia

Było strojenie się

I kuchenny pokaz mody

Aż się Misia nadziwić nie mogła, albo doczekać...

Więc ją nianie zabawiały

Rekordy świata w piciu

I w sikaniu!

Były pogaduszki z samego rana

Oraz chwile zadumy

I babę Iki piekła

Lulu trochę pomagała

Ale chyba ją to znudziło

Misia za to tryskała energią! Jak zawsze!

Grillowane jedliśmy pyszności

Lulu zyskała dwie nowe przyjaciółki. Ta trzecia, w środku, była od zawsze...

To się nazywa szczęście

Czy to jeszcze raczkowanie czy już matkowanie?

Poszukiwania pasikoników

Ucieczka przez dziurę w płocie

Nasze wszystkie skarby...